B’ e aibidil Laidinneach neo aibidil Ròmanach an aibidil as cumanta san t-saoghal. Thòisich e leis na Ròmanaich, a’ tighinn à freumhan ann am Muir Meadhan-Tìre-an-Ear.


Uaine dorcha: Aibidil Ròmanach

A, B, C, E, F, G, H, I, J, K, L, M, N, O, P, Q, R, S, T, U, V, W, X, Y, Z a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k, l, m, n, o, p, q, r, s, t, u, v, w, x, y, z


Litrichean sònraichte

deasaich
  • Þ, þ - Thorn (Angla-Sagsais, Fàrothais, Innis-Tìlis, Seann-Lochlannais)
  • ß – Es-zet (Gearmailtis)
  • Ð – Eth (Angla-Sagsais, Fàrothais, Innis-Tìlis, Sean-Lochlannais)
  • Œ, œ
  • Æ, æ
  • ə – Schwa, mar ann an casan.
  • "Mullach" no circumflex – ^ - air a chleachdadh ann an Fhraingis agus Cuimris.
  • Cedilla - ç
  • Háček – ˇ - air a chleachdadh air connragan agus "e" ann an Seacais.
  • Macron - ¯
  • Sràc gheur - ´ - air a chleachdadh ann an Gaeilge.
  • Sràc mhall (no fada) – ` - air a chleachdadh anns a' Ghàidhlig
  • Tilde – ~ - air a chleachdadh air fuaimreag ann am Portagailis, agus air “n” ann an Spàinntis
  • Umlaut – ¨ - air a chleachdadh air fuaimreagan anns a’ Ghearmailtis, na cànanan Lochlannach 7c.